Op vaderdag wordt de jaarlijkse wielerronde van zoeterwoude verreden.
Mensen uit Zoeterwoude en Stompwijk mogen mee doen, en er is ook nog een elite wedstrijd voor het nationale circuit.
Zelf doe ik altijd mee met de niet licentie houders, ook wel burgerronde genoemd. Het is altijd een mooie strijd en vaak ook goed weer. Maar dit keer voor het eerst in 8 jaar was het wat minder weer, en zelfs koud. Gelukkig was het de hele dag droog wat veel risico op vallen zou beperken. Woensdag had ik mijn nieuwe fiets opgehaald, ik kreeg een nieuwe frame wegens een scheur bij de trap as en na een maand of 2 te hebben gewacht kon ik hem eindelijk weer ophalen.
Dus er was een snelle conclusie getrokken toen ik op het punt stond om naar zoeterwoude te fietsen en het was droog.
Na wat gepraat te hebben met familie en een paar minuten ingefietst te hebben moesten we gelijk verzamelen bij de start. Het was weer oudewets dringen geblazen en zoals altijd staan de oudjes als eerste vooraan.
Het begon aardig hard maar na een ronde of 8 waren we nog maar met een man of 12 over van de 40 a 50.
Omdat na meerdere pogingen het niet lukte om weg te komen ging ik maar voor de premies en de tussensprintjes. Deze heb ik allemaal binnen gehaald op 1 na daar werd ik 2e. Nog 12 ronde te gaan en 1 iemand reed zachtjes weg ik sloot mij aan en gauw kwamen we erachter dat we een gat hadden. Dit gat werd steeds groter en er sloot iemand bij ons aan. 6 ronde lang leek het erop dat wij het met z'n 3en uit zouden rijden. Tot er gas werd gezet bij het peleton en zij ons 5 ronde voor het einde in haalden. Ik was nog niet helemaal leeg en voelde mij zelfs fit, heb nog een paar mensen opgevangen die probeerden te ontsnappen. De laatste ronde brak aan en ik lag op kop, heel rustig reden wij. Constant keek ik achter mij om te kijken of er iemand zou demaren maar er kwam niks. Tot het moment dat ik zelf aan wou kwam martijn mij vlak voor de laatste bocht voorbij. Ik schakelde een tandje zwaarder om te gaan sprinten maar martijn kneep heel slim wat harder in zijn remmen waardoor we langzamer uit de bocht kwam en ik dus een te zwaar verzet eigenlijk had. Hij sprintte weg en ik kon niet goed volgen. Jammer genoeg eindigde ik als 2e en ik baalde er enorm van. Wel had ik de leidersprijs gewonnen, maar ik baalde enorm vooral omdat martijn gewoon mij te slim af was en de hele koers niks had gedaan. Volgend jaar nieuwe ronde nieuwe kansen en moet ik toch echt een keer gaan winnen!
Foto's staan al online.
13 Feb
nieuws
